|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Νατάσα Πουλαντζά Το έργο με τίτλο, «Πορτραίτο 1917» της Νατάσσας Πουλαντζά είναι κομμάτι μίας συνολικής εγκατάστασης που βρίσκεται σ’ εξέλιξη από το 2007 με πορτραίτα του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ (1870-1924), γνωστός με το ψευδώνυμο ‘Λένιν’. Με αυτή την ενότητα έργων ενδιαφέρεται να διαπιστώσει τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις που δημιουργεί στον σύγχρονο θεατή η ιστορική φιγούρα του Λένιν. Η Πουλαντζά ζωγράφισε το συγκεκριμένο πορτραίτο από φωτογραφία του Λένιν που βρήκε πραγματοποιώντας έρευνα στο διαδίκτυο. Ο Λένιν εδώ είναι σε ηλικία 47 ετών, και το έτος είναι 1917. Μεταμφιεσμένος με περούκα σε αγρότη και με ξυρισμένο το μούσι του, κρυβόταν από το Τσαρικό καθεστώς στην Φινλανδία. Το παρόν πορτραίτο δεν είναι ρεαλιστικό, αλλά ανήκει στην φάση έργων που διαφοροποιούνται από την πηγή. Τα χρώματά του, με κυρίαρχο το φούξια, εντάσσει το έργο στην κατηγορία ποπ (λαϊκό). Η πόζα επιλέγηκε να θυμίζει κάτι άλλο πέρ’ από την στερεότυπη εικόνα του Λένιν – κάποια διασημότητα του Χόλυγουντ με πιο επιφανειακή διάθεση. Ενσωματωμένο σε μία γωνιακή βιτρίνα, σαφώς αναφέρεται στις γνωστές κιτς εγκαταστάσεις με αναμνηστικά ινδαλμάτων – όπως αυτά που συνηθίζουν να διατηρούν Αμερικάνοι θαυμαστές του Έλβις μέσα στα ίδια τους τα σπίτια. Η επιλογή μίας βιτρίνας γωνιακής θυμίζει επίσης την παραδοσιακή τάση των Ρώσων ν’ αφιερώνουν μία γωνία των οικιών τους σε ιερό εικονοστάσι. Η γωνία ως τόπος προσδιορίζει ένα σημείο μεταξύ ανθρωπισμού κι εμπάθειας, που είναι ταυτοχρόνως τόσο χαρακτηριστικό όσο άβολο. Η Πουλαντζά τοποθέτησε το πορτραίτο του Λένιν παράλληλα σε μία πλευρά της γωνίας ώστε να μην το βλέπει ο θεατής μετωπικά, ενώ στην άλλη πλευρά αντικατοπτρίζεται σε καθρέπτη ώστε να μην είναι άμεσα αντιληπτή η πραγματική εικόνα και να συγχέεται η εικόνα με το είδωλό του. Έτσι ο θεατής μπαίνει σε μία παραίσθηση και παραβλέπει την διάσταση του έργου ως μνημείο. Η βιτρίνα είναι χρωματισμένη λευκή, που ταιριάζει στην καθαρότητα του έργου. Επίσης με την απλότητά του -χωρίς τον πλούτο παραπανίσιων στολιδιών που συνήθως γεμίζουν τις θήκες θρησκευτικών ή άλλων ινδαλμάτων- το εν λόγω έργο εμπνέει μία εσωτερική ηρεμία, που εκφράζει την στάση της Πουλαντζά ν’ αφήνει ανοιχτές τις ερμηνείες του έργου της. Μεγακλής Ρογκάκος Iστορικός Tέχνης  Λήψη βιογραφικού |  Πορτραίτο 1917 |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
