|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Λίλιαν Λυκιαρδοπούλου Στα έργα της Λίλιαν Λυκιαρδοπούλου η ανοίκεια ταξινόμηση, η αμφισημία της κλίμακας, οι παράδοξες αναλογίες μεταξύ λέξεων και πραγμάτων, ο παιγνιώδης συσχετισμός ανομοιογενών στοιχείων, και η ανατροπή της ταυτοσημίας δημιουργούν τις απαραίτητες συνθήκες επανερμηνείας της σχέσης μας με τον κόσμο. Το «Asymmetric Endeavor» ένα γλυπτό από συνθετικό ύφασμα, πηλό, χρώμα και άλλα υλικά αποτελείται από μια «ταριχευμένη» γαζέλα που στέκεται πάνω σ’ ένα δέρμα από λιοντάρι το οποίο χρησιμοποιείται πλέον ως χαλί, ενώ στον τοίχο τοποθετείται μια φωτογραφία που δείχνει την γαζέλα να φορά θριαμβευτικά το λιονταρόδερμα ποζάροντας μπροστά σ’ ένα μαρμάρινο στάδιο. Προφανώς στο έργο αυτό αντιστρέφονται οι όροι του παιχνιδιού και ο κυνηγός γίνεται θύμα. Καθώς όμως συλλογιζόμαστε ότι τελικά και οι δύο παρουσιάζονται ως διακοσμητικά τρόπαια -εφόσον έχουν κυνηγηθεί από τον άνθρωπο- τότε οι ορισμοί περί κυριαρχίας και δύναμης αρχίζουν εκ νέου να τρίζουν. Σίγουρα το σημείο αναφοράς στο έργο της Λυκιαρδοπούλου είναι πάντα ο θεατής και οι αναμενόμενες κινήσεις του που πάντα μοιάζουν να είναι παγωμένες σε μια κατάσταση αναμονής, αν και υπαινικτικά προκαλούνται από το έργο-παιχνίδι. Στο «Try Me», ένα βαράκι στο οποίο έχουν επικολληθεί πούπουλα, τόσο η εικόνα που προσφέρεται στο θεατή όσο και ο προτρεπτικός τίτλος αναιρούν τις ήδη υπάρχουσες, συμβατικές αναφορές μας στα πράγματα. Αυτή η επιτελεστική διάσταση στο έργο της Λυκιαρδοπούλου μας παραπέμπει στους τρόπους με τους οποίους η νεωτερικότητα κατασκεύασε τις σύγχρονες μυθολογίες του φετιχιστικού πράγματος και της εικόνας του, ενώ το έργο στο σύνολο του μοιάζει να είναι μια μικρογραφία αυτών των νοηματοδοτικών και αντιληπτικών πρακτικών: οι εγκαταστάσεις παραπέμπουν τόσο στο διάκοσμο ενός μουσείου κέρινων ομοιωμάτων, ή στη βιτρίνα ενός καταστήματος όσο και σε σκηνικά ενός παράξενου, ίσως σουρεαλιστικού φιλμ. Η εικαστικός δημιουργεί άκρως συγκροτημένους, παράδοξους και ετεροτοπικούς κόσμους, οι οποίοι ανασχηματίζουν τις σχέσεις των πραγμάτων μεταξύ τους και την σχέση των θεατών με τις λέξεις καθώς το οξύμωρο αποτελεί το κυρίως μέσο πρόσβασης στην πραγματικότητα, ενώ τα πνευματώδη λογοπαίγνια αποκαλύπτουν τις κρυμμένες αλληλουχίες και τις ερμηνείες που αυτές συνεπάγονται. Θα ήταν λάθος να δει κανείς το έργο της Λυκιαρδοπούλου απλώς ως ευφάνταστο, χιουμοριστικό παιχνίδι με τις λέξεις και τα πράγματα – χωρίς να σημαίνει αυτό βέβαια ότι δεν είναι – ή ως μια απλοϊκή, βιωματική αντίδραση στα παράδοξα της καθημερινής ζωής – χωρίς να σημαίνει ότι η έμφαση στην καθημερινότητα δεν την αφορά – καθώς το έργο υφίσταται μάλλον ως ονοματοποιητικού τύπου φιλοσοφική ενατένιση των δυνατοτήτων μας να ερμηνεύσουμε τον κόσμο. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η λεκτική ταυτοσημία και η κάθε είδους διαχείριση της προσομοιότητας μεταξύ πραγμάτων και λέξεων δίνει έναυσμα σε νέες αναπαραστάσεις και ταυτόχρονα νέες νοηματοδοτήσεις, ανατρέποντας τους τρόπους με τους οποίους μας έμαθαν να συνδέουμε τις λέξεις με τα πράγματα και ωθώντας μας να ανασυγκροτήσουμε τη μνήμη μας. Σωτήρης Μπαχτσετζής (απόσπασμα από κείμενο για την ατομική έκθεση Loop Ahead, Γκαλερί QBox, 17/05/08 - 28/06/08)  Λήψη βιογραφικού |  Assymetric Endeavour |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
