|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Χάρης Κοντοσφύρης Ο Χάρης Κοντοσφύρης υπονομεύει όσα θεωρούμε δεδομένα καθώς διασχίζουμε μία έκθεση. Με ένα γλυπτό-προτομή πακτωμένο στο δάπεδο, προτρέπει σε μια εναλλακτική ιδέα της “Κυκλοφορίας”. Μετακίνηση κυκλική, μεταξύ διαφορετικών σημείων, χωρίς κατ’ανάγκη ύπαρξη προορισμού κι επιλεγμένη ταχύτητα πορείας. Στην προτομή είναι σφηνωμένο ένα τεχνολογικό σύμβολο της κυκλοφορίας, ένα αεροπλάνο. Όμως χτίζεται από τσιμέντο, ένα υλικό που αυτόματα αναιρεί και κάθε έννοια ελευθερίας κίνησης και, αντιθέτως, εντείνει την υπόνοια μιας ασφυκτικής ακινησίας. Παράλληλα, μια σειρά σχεδίων έρχεται να ‘ενοχλήσει’ όσα παρακολουθεί κανείς στην έκθεση. Σχέδια σφηνώνονται (όπως και το αεροπλάνο) ανάμεσα στα υπόλοιπα έργα, παρασιτούν εσκεμμένα και απλώνονται σαν μύκητας. Κυκλοφορούν. Προκειται για σχέδια από μελάνι ενός στυλό διαρκείας, ενός κοινότυπου καθημερινού αντικειμένου. Στο σύνολό τους αντιγράφουν φωτογραφίες από εφημερίδες και άλλα εντύπα. Πρόκειται για μια σειρά από επιλεγμένα γεγονότα της τελευταίας χρονιάς, που αποδίδονται σε μια δεύτερη ανάγνωση με τρόπο εξπρεσιονιστικό. Το αρχικό ντοκουμέντο μεταμφίεζεται και αποκτά τη φόρτιση που ο καλλιτέχνηςεπιλέγει να του αποδίδει. Κάποια από αυτά τα γεγονότα συνέβησαν στην Ελλάδα, κάποια κάπου αλλού. Όλα πάντως έχουν ένα ενδιαφέρον πολιτικό και κοινωνικό, βάσει της αξιολόγησης των δημοσιογράφων που τα επέλεξαν. Εκ των υστέρων ο Κοντοσφύρης έρχεται να τα αξιολογήσει με το δικό του βλέμμα, να τα οικειοποιηθεί και να τα παραλλάξει εννοιολογικά. Ως σχέδια ενός σύγχρονου ρεαλισμού. Στην ιστορία της ελληνικής τέχνης η ζωγραφική αποτύπωση πραγματικών γεγονότων, που λειτουργεί καταγραφικά, ως ντοκουμέντο, σπανίζει. Οι λόγοι μπορούν να ερμηνευτούν από τον καθένα διαφορετικά. Σημασία έχει πως ο ρεαλισμός δεν παύει να κρύβει πάντα ένα υπόγειο σχόλιο, ανοιχτό στα μάτια και στην κρίση του θεατή. Οποιαδήποτε εικόνα αναπαριστά ή αντιγράφει πραγματικά γεγονότα, είναι έκθετη απέναντι στην ίδια την πραγματικότητα, ειδικά όταν δεν πρόκειται για άμεση φωτογραφική αποτύπωση, αλλά αποδίδεται υποκειμενικά από έναν ζωγράφο και αφήνεται στην εκφραστική του δίνη. Ανοίγοντας αναπόφευκτα ερωτήματα, αποζητά ακολούθως ερμηνεία από τα μάτια και τη νόηση του θεατή. Δε μένει παρά ο θεατής να 'εγκληματιστεί' και να τα απαντήσει. Αρετή Λεοπούλου  Λήψη βιογραφικού |  Εγκληματισμός |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
