|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Βλάσης Κανιάρης Ο Βλάσης Κανιάρης δεν άφησε ποτέ την Ελλάδα χωρίς φροντίδα. Της συμπεριφέρθηκε όπως ένας γονιός στα παιδιά του. Τη μάλωσε, αμφισβήτησε τα καμώματά της και την αγάπησε. Και πάντα, όπου κι αν ήταν, φρόντιζε να είναι κοντά της. Με τη Νέα Ελληνική Γλυπτική (1964, Βενετία), εξέφραζε το κενό και την ανάγκη των καλλιτεχνών να βρουν μια πατρίδα, που θα έχει αποτινάξει τα παλιά της σύμβολα και θα μπορεί να στηριχθεί σε νέα, διαφοροποιημένη από το σχεδόν γραφικό τουριστικό πρότυπο της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής. Άραγε τα κατάφερε; Πολιτιστικός μετανάστης κι ο ίδιος για χρόνια (όπως και οι περισσότεροι καλλιτέχνες της γενιάς του), γύρισε στην Ελλάδα και φαίνεται συνεχίζει να αφουγκράζεται τους πόνους της σαν να αντιμετωπίζει ένα παιδί, που πέφτει, ενίοτε χτυπάει, γκρινιάζει, απελπίζεται, ξανασηκώνεται, ανακτά ελπίδες, συνεχίζει να πορεύεται. Ο Κανιάρης δε θέλησε ποτέ να απαλλαγεί από την ελληνική του ταυτότητα. Αλλά θα ήθελε η ταυτότητα αυτή να εξελίσσεται . Οι 5 σημαίες αυτής της έκθεσης, πακεταρισμένες κι ακουμπισμένες πρόχειρα, παραμένουν μέσα σε ένα φτηνό πλαστικό κάλυμμα. Δένονται με κόμπους, λιγότερο ή περισσότερο σφιχτούς, σχεδόν ανήμπορες να επιδείξουν αυτό το οποίο συμβολίζουν. Αποτελούν ένα πρόχειρο μπουκέτο αμπαλαρισμένων ιδεών, είναι σύμβολα ανάπηρα, που ενώ θα μπορούσαν , τους αφαιρείται η δυνατότητα να δείξουν τι αντιπροσωπεύουν. Στέκονται με τη σκόνη του καιρού, δεμένες, εγκλωβισμένες σε μια ταυτότητα που αμφισβητείται καθημερινά, σαν να είναι στην ναφθαλίνη μιας ντουλάπας. Η σημαία είναι το απόλυτο σημειολογικό-εικονογραφικό αποκορύφωμα μεταξύ των εθνικών συμβόλων. Κι όμως, από τον 'Έλληνα μετανάστη στο εξωτερικό μέχρι τον ξένο μευανάστη στην Ελλάδα, συχνά διεκδικούν όλοι για να κρατήσουν την ίδια σημαία. Συνεπώς, τα σύμβολα οφείλουν να επαναπροσδιορίζονται καθώς οι καιροί και τα κοινωνικά δεδομένα αλλάζουν. Με το έργο του αυτό, ο Κανιάρης δε θίγει τα σύμβολα, απλά τα παροπλίζει. Κι ενδεχομένως κάποτε να τα αφήσει να ξετυλιχτούν από το πλαστικό τους κάλυμμα και να ανταποκριθούν στους συμβολισμούς που κάθε περίσταση, γενιά και ανάγκη απαιτεί. Αρετή Λεοπούλου  Λήψη βιογραφικού |  Σημαίες |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
