|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Αλέξανδρος Αβρανάς Από παιδί αναρωτιόμουν ποιος έχει τη δύναμη, αυτός που χτυπάει ή αυτός που πονάει; (σύνθημα από τοιχοκολλημένη αφίσα) Οι σχέσεις εξουσίας, η επιβολή, η καταπίεση και το ξέσπασμα αποτελούν δομικά στοιχεία και έννοιες στη δουλειά του Αλέξανδρου Αβρανά. Και τα αντιμετωπίζει με διαφορετικούς τρόπους και μέσα, αλλά κρατώντας τον άξονα αυτό ακέραιο: από τις ταινίες και τα βίντεο, έως τα αμιγώς εικαστικά έργα του, αυτές οι σχέσεις και συμπεριφορές καταδεικνύονται κι αποδομούνται σε πολλαπλά επίπεδα. Ο Αβρανάς φέρνει στο προσκήνιο την πολιτική όσων φαίνονται, αλλά και όσων δε φαίνονται. Από το στενό οικογενειακό περιβάλλον μέχρι τους κρατικούς παράγοντες, εξουσία, επιβολή και καταπίεση μπορούν να διαδραματίζονται παντού. Εξίσου ασφυκτικά. Συνθλίβουν με τον ίδιο τρόπο ψυχές και σώματα, προσδοκίες και πεποιθήσεις. Και το ξέσπασμα έρχεται να δράσει σε κάθε περίπτωση καταλυτικά, συχνά ως κάθαρση, συχνά όμως και χωρίς να προσφέρει κάποια λύση. Basij Το έργο που σε αυτή την έκθεση παρουσιάζει έχει τον τίτλο 'Βasij', ονομασία που αναφέρεται σε εθελοντές πολιτοφύλακες (χωρίς κοινές στολές ή ιεραρχία) του Ιράν. Σε πολλές άλλες χώρες υπάρχουν ανάλογες δυνάμεις και σε κάθε χώρα αναλαμβάνουν κοινό ρόλο, να επιβάλλουν την 'τάξη'. Καλώς ή κακώς, ο ρόλος τους είναι ταυτόσημος με τη βία και τις δυνάμεις καταστολής της λαϊκής διαμαρτυρίας. Το έργο άνετα θα μπορούσε να αναφέρεται και σε οποιαδήποτε άλλη αντίστοιχη ομάδα βίαιης αντίδρασης. Η εικόνα και οι συνειρμοί που προξενεί η λέξη, όμως, δε θα άλλαζαν. Τα εικονογραφικά στοιχεία του έργου προεκτείνουν και τις ερμηνείες του. Μία 'ζωφόρος' με αυτούς τους πολιτοφύλακες, από μαύρο ύφασμα, η εικόνα μιας πανομοιότυπης ελεγκτικής μάζας με όλα τα parafernalia της ιδιότητάς τους (γκλομπ, γάντια, αλλά και πολιτική ενδυμασία) καταδεικνύει μια πτυχή της σύγχρονης αστικής βίας. Παρά τη δομή της ζωφόρου, απέχει τα μέγιστα από τις ζωφόρους της αρχαιότητας στην Ελλάδα και στην Περσία (Ιράν). Η ειρωνία της αρχαιολαγνείας και των συμβολισμών ενός ένδοξου παρελθόντος είναι εύληπτη, ανεξάρτητα από χώρες, έθνη και ιστορίες. Στην περίπτωση του έργου του Αβρανά, το μαύρο ύφασμα γίνεται το ένδυμα μιας άλλης πομπής “παναθηναίων”, σύγχρονης, όχι εορταστικής, αλλά ουσιαστικά άδοξης και αποκρουστικής. Κάθε χώρα μπορεί να έχει τον basij της, κάθε χώρα έχει αυτούς που δρουν, αυτούς που αντιδρούν, ιδέες και σώματα που συγκρούονται. Αυτό που διαχρονικά φαίνεται να διατηρείται, είναι η ύπαρξη μιας δύναμης επιβολής της εξουσίας και της τάξης. Μια δύναμη που θα καταπολεμά τον εχθρό. Δεν είναι ποτέ απόλυτα ξεκάθαρο ποιος είναι αυτός. Αρκεί να υπάρχει. Αρετή Λεοπούλου  Λήψη βιογραφικού |  Η αγάπη είναι φόβος |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
