Αρχική > Καλλιτέχνες > A-Z > Ζυγούρη Μαίρη

Ζυγούρη Μαίρη

Βιοτεχνολογίες της εξουσίας και κρίση του θεάματος

Η Μαίρη Ζυγούρη επινοεί μία φανταστική δομή αξιοποιώντας στο έπακρο το στοιχείο της αληθοφάνειας. Κατασκευάζοντας μια ανύπαρκτη ιστορική βιογραφία, αυτή του πρωτοπόρου, ευπατρίδη και κοσμοπολίτη Δημήτριου Ζαλούχου, συσσωρεύει πληροφορίες γύρω από την υποτιθέμενη καινοτόμο δράση του στον τομέα της εκτροφής πουλερικών και τη συμβολή του στην εξέλιξη της επιστήμης της ορνιθολογίας. Τα αποτελέσματα των ερευνών του Ζαλούχου μορφοποιούνται σε μία υποδειγματική κατασκευή πάχυνσης πουλερικών, ενώ η ταυτόχρονη παράθεση των σχεδίων ενισχύει την εντύπωση του πραγματικού, καθώς τεκμηριώνει τα ποικίλα στάδια επεξεργασίας της αρχικής σύλληψης και τις διαδοχικές λύσεις που απορρίφθηκαν, ώστε να επιλεγεί η πλέον λειτουργική και αισθητικά άρτια.  

Τα παχυντικά κελιά αποτελούν μία εικαστική προσομοίωση των μεθόδων συγκρότησης (ελέγχου, ταξινόμησης, ιεράρχησης, εκπαίδευσης και επιτήρησης) των υποκειμένων από τους σύγχρονους μηχανισμούς διακυβέρνησης που εξασφαλίζουν ευπείθεια και ελεγχόμενη εξέλιξη βασισμένη σε προκαθορισμένες αρχές. Πρόκειται για ένα ιδανικό μοντέλο αισθητικοποίησης των τεχνολογιών της βιοπολιτικής, ένα σύγχρονο, ουτοπικό ανάλογο του μπενθαμιανού Πανόπτικον, όπου ‘το κάθε κλουβί είναι κι ένα μικρό θέατρο στο οποίο ο ηθοποιός παραμένει μόνος’ -κατά τη φουκωική σύλληψη- και διαφανής. Τοποθετώντας τον θεατή στην επισφαλή θέση του έσχατου έγκλειστου, επιτρέπει την αδιάκοπη λειτουργία του συστήματος επιτήρησης, ενώ ταυτόχρονα τον εντάσσει ως οργανικό τμήμα της κατασκευασμένης δομής, επιτυγχάνοντας τη μέγιστη αποτελεσματικότητα και ικανότητα διείσδυσης στη συμπεριφορά των ατόμων.

Το έργο λειτουργεί ταυτόχρονα ως μία υποδόρια επισήμανση της κρίσης διαφάνειας των θεσμών κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης (εμφανώς ανακαλείται η αρχιτεκτονική ρωμαϊκής συγκλήτου ή αίθουσας κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων). Η ‘θεαματικοποίηση’ της λειτουργίας των σύγχρονων πολιτικών θεσμών στην οποία συμμετέχουμε όλοι, είτε ως παραγωγοί, είτε καταναλωτές του θεάματος, οδηγεί αναπόφευκτα στη σκέψη πως η εξασφάλιση της αδιατάρακτης λειτουργίας της εξουσίας προϋποθέτει τη διατήρηση του εγκλείστου σε μία κατάσταση διαρκούς ορατότητας, μόνο που στο κελί μπορεί να ‘φιλοξενείται’ ο καθένας μας.

Συραγώ Τσιάρα


 Λήψη βιογραφικού



  The Fattening Cells, 2007




Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας


 
 
powered by Lizzard Active Media