|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Pahlavuni - Tadevosian Vazgen Γεννήθηκε το 1955 στο Gyumri της Αρμενίας. Ζει και εργάζεται στη Γαλλία και την Αρμενία. Στην πρόσφατη πολιτική ιστορία, ο ανεξέλεγκτος καταιγισμός εικόνων και πληροφοριών και ταυτόχρονα η σχεδόν αυτόματη αυτολογοκρινόμενη αμφισβήτηση κάθε απόπειρας διατύπωσης μιας ξεκάθαρα διαφορετικής, αντίθετης άποψης, τείνουν να κανονικοποιήσουν την επίφαση ενός δημοκρατικού διαλόγου, όπου κάθε πλευρά οφείλει να εξηγεί τις θέσεις της μέσα από μια σειρά «ορθών» επιχειρημάτων. Το θέαμα είναι ένας διάλογος χωρίς φαντασία όπου οι δύο πλευρές διατυπώνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα με λίγο διαφορετικά λόγια, με συμπέρασμα ανύπαρκτο και αποτέλεσμα προδιαγεγραμμένο. Ο Βάζο επιχειρεί να καθαρίσει το τοπίο από τις πολλές πληροφορίες και να σβήσει τον ήχο των λέξεων. Κρατά τη μνήμη από ένα τραγούδι της πρώτης ροκ γενιάς, το Black Dog των Led Zeppelin, από τον κρότο ενός παπουτσιού που εκσφενδονίζεται κι από το γαύγισμα ενός σκύλου. Με αυτά τα υλικά, δια της αφαίρεσης, επιλέγει να περισώσει από την πρόσφατη πολιτική επικαιρότητα μόνο τη σχέση των πολιτικών με τους σκύλους και τα υποδήματα. Τα συναισθήματα εναλλάσσονται με συνειρμούς και το αγαπημένο μαύρο λαμπραντόρ του Πούτιν ή το πρόσφατα αποκτηθέν πορτογαλικό waterdog του Ομπάμα μοιάζουν, μ’ έναν τρόπο σουρεαλιστικό, να εκτελούν χρέη κυβερνήτη ενώ ο ακτιβισμός και η χειρονομία διαμαρτυρίας απομονώνονται στην εικόνα των παπουτσιών που εκσφενδονίστηκαν στον Πρόεδρο Μπους στη Βαγδάτη, στον Κινέζο Πρωθυπουργό στο Κέμπριτζ, στον Ισραηλινό Πρέσβη στη Σουηδία. Ο καλλιτέχνης θυμάται και τα φώτα της επικαιρότητας να καρφώνουν τα παπούτσια του Γάλλου Προέδρου Σαρκοζί επειδή η ειδησεογραφία τον θέλει να τα ράβει στα μέτρα του, σε συγκεκριμένο υποδηματοποιό και συγκαλυμμένα να αφήνει να αιωρείται ένα κουτσομπολίστικο μειδίαμα για το ενδεχόμενο ο υποδηματοποιός αυτός να έχει ψηλώσει κάπως τα τακούνια. Ο Βάζο διηγείται πως οδηγήθηκε στα σχέδια αυτά από μία ιδέα κι από ένα όνειρο: Η ιδέα ήρθε από την φράση του Νίτσε στο Τάδε έφη Ζαρατούστρα: «Ο άνθρωπος είναι ένα σκοινί δεμένο ανάμεσα στο ζώο και τον υπεράνθρωπο -ένα σκοινί πάνω από μια άβυσσο». Το όνειρο του ήταν να οργανώσει κάποτε ένα θέαμα με δελφίνια. Ίσως στο Αιγαίο Πέλαγος. Μαρία Τσαντσάνογλου  Λήψη βιογραφικού |  Σύγχρονες ιστορίες με ζώα, 2008 |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
