|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Parente Leticia Γεννήθηκε το 1930 στο Salvador της Βραζιλίας και πέθανε το 1991 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Έζησε και εργάστηκε στην Fortaleza και στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η LETÍCIA PARENTE ΑΠΟ ΤΗΝ LETÍCIA PARENTE Κύριο χαρακτηριστικό της δουλειάς μου είναι ότι δεν έχει σχέση με κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Η δυναμική της είναι περισσότερο διασταλμένη, παρά γραμμική. Της επιτρέπω να ακολουθεί μία διαδικασία, τη δική μου διαδικασία, ανακάλυψης και θεώρησης. Οι εμφανείς ρίζες της ταυτότητας της βρίσκονται μέσα μου και είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης της δικής μου πραγματικότητας με την κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα των καιρών και των στιγμών που ζω. Είναι περισσότερο διερευνητική παρά περιγραφική. Εξυπηρετεί έναν εκούσιο σκοπό με όση περισσότερη αυστηρότητα γίνεται, καθώς επίσης και με την πιο συνεκτική ερμηνεία που μπορώ να παρέχω -κάτι που δε σημαίνει πως δεν καταφέρνει να επιτύχει μία ευρύτερη εικόνα- συνδυασμένη με την αλληλεπίδραση του έργου με όσους το απολαμβάνουν. Η συμμετοχή του κοινού είναι μία άποψη αναμενόμενη και υπολογίσιμη. Υπάρχει μία παραλλαγή των μέσων. Υπάρχει μία επιλογή των μέσων. Υπάρχει άθροιση και σύνθεση των μέσων. Κατά προτίμηση μέσων αντισυμβατικών. Η επίκριση των παραδοσιακών μορφών τέχνης, με την προϋπόθεση ότι δεν θεωρείται προϊόν κατανάλωσης, υπό την έννοια ότι δεν προορίζεται για πώληση, παρόλο που αυτό ενδέχεται να συμβεί. Είναι ανοιχτή σε ποικίλα επίπεδα ερμηνείας και διαφορετικό κοινό, χωρίς το μέλημα της εκλογής ή της αλλοίωσης, ενώ συχνά μετατρέπεται σε ένα έντονα σκανδαλιστικό γεγονός μέσα στις «καλλιτεχνικές ορθοδοξίες», αφού δεν αποκλείει ούτε επιβάλει κάποιου συγκεκριμένου είδους άτομα. Συνεπώς, το γεγονός αυτό προσθέτει μία νέα κριτική άποψη αναφορικά με το καλλιτεχνικό σύστημα και το αποσαφηνίζει. Σε ορισμένα έργα, η μέθοδος προσέγγισης μπορεί να εμπλουτιστεί με μία προοπτική ή θεώρηση που χρησιμοποιείται σε επιστημονικά θέματα. Πρόκειται για την κατάρρευση ενός ακόμη ταμπού. Ο ορθολογισμός που απαιτεί, ωστόσο, δε σκοπεύει να εξυψώσει τη λογική – υπόκειται και ο ίδιος σε κριτική και αποκήρυξη. Η επιβεβαίωση της ανθρώπινης ύπαρξης χωρίς προσηλυτισμούς ή δογματισμούς, είναι ίσως το πιο σταθερό και υφιστάμενο μέλημα. ΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ Η καλλιτέχνης στόχο έχει να θέσει τις συντεταγμένες σε ότι αφορά κυρίως το χρόνο και το χώρο. Το σημείο αναφοράς του χώρου είναι συχνά η ίδια η δημιουργός, ως στοιχείο άλλοτε παθητικό και ορισμένες φορές ενεργητικό στα πλαίσια της δράσης. Η τεχνολογία, η οποία εκπροσωπείται από την εφευρετικότητα, που είναι πάντοτε παρούσα, είναι συνήθως μία ορατή ή αόρατη μορφή. Μπορεί να αποτελεί εμπόδιο στις μεταλλαγές, μία γέφυρα που ενώνει την κοντινή με την μακρινή πλευρά και κάτι που έχει την έννοια της απόστασης -ώστε να την καλύψει ή να τη μεγαλώσει- μεταξύ των διάφορων επιπέδων της ενδότερης επίγνωσης του χαρακτήρα. Εν συντομία, το βίντεο αναμένεται να προσφέρει τη δυνατότητα αντιπαράθεσης της εμπειρίας στο βαθύτατο επίπεδο, από το ενστικτώδες στο χειροπιαστό, σωματικό επίπεδο, με εκείνες τις περιβάλλουσες περιοχές από τον άμεσο εξωτερικό χώρο. Ο χρόνος τώρα «διευρύνεται» από τη δύναμη της μηχανής, σα φωτογραφική μεγέθυνση μίας λεπτομέρειας. Η τεχνολογία μεγιστοποιεί τα πάντα στη μεγαλύτερη δυνατή έκταση μέσω όλων των διόδων πρόσβασης και όλων των φωνών που προσφέρουν τη δυνατότητα να διαπεραστεί η ύπαρξη. Μία από τις πλέον σημαντικές απόψεις είναι ότι οι αντιπαραθέσεις παραμένουν ανεπίλυτες• μάλλον τονίζονται, είτε επιδέξια ή κατ’ επανάληψη, επίμονα ή φευγαλέα. PREPARAÇÃO I/ Προετοιμασία Ι Η καλλιτέχνης στέκεται μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου και ετοιμάζεται να βγει. Τοποθετεί ένα αυτοκόλλητο λευκοπλάστ στο ένα της μάτι και με μολύβι φρυδιών σχεδιάζει πάνω του ένα ανοιχτό μάτι. Έπειτα, καλύπτει και το στόμα της με λευκοπλάστ, και σχεδιάζει με κραγιόν ένα στόμα. Φτιάχνει τα μαλλιά της. Παίρνει την τσάντα της και φεύγει. MARCA REGISTRADA/Σήμα κατατεθέν Με ωμό τρόπο, που πηγάζει από παλιά παραδοσιακά παιδικά παιχνίδια, η δημιουργός κεντά στο ίδιο της το πέλμα με μαύρη κλωστή τις λέξεις MADE IN BRASIL (Κατασκευασμένο στη Βραζιλία). Σε καιρούς πολιτικής εξάρτησης από την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α., η οποία βρίσκει την εφαρμογή της στη μακρόχρονη δικτατορία με την υποστήριξη των Η.Π.Α., οι λέξεις γράφονται με αγγλικούς χαρακτήρες, αλλά παραμένουν στην ουσία βραζιλιάνικες, χάρη στη γραφή του ονόματος της χώρας με ‘s’, και μετουσιώνονται έτσι σε πράξη αντίστασης. DE AFLICTI (ORA PRO NOBIS) [Περί των τεθλιμμένων (Προσευχήσου για μας)] Χειρονομίες σταυρωμένων, μαζεμένων και συστρεμμένων χεριών και ποδιών παρουσιάζονται διαδοχικά σε ακίνητες εικόνες. Κάθε εικόνα αναδύεται μέσα από το σκοτάδι και στη συνέχεια διαλύεται μέσα σ’ αυτό. Μία φωνή ψάλλει μία λιτανεία: ORA PRO NOBIS. Ο ρυθμός είναι σαν το κλείσιμο και το άνοιγμα ενός ματιού (του ματιού της κάμερας), που προκαλείται από τον ικέτη. TAREFA/ Εργασία Ι Σε μία σειρά οικιακών εργασιών, που λαμβάνουν χώρα στο οικείο περιβάλλον ενός σπιτικού, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται το συγύρισμα, το σιδέρωμα ή η τακτοποίηση των ντουλαπιών, η καλλιτέχνης αναπαριστά τα καθήκοντα που σχετίζονται με το ρόλο της γυναίκας στην οικογένεια, ως φρουρού και φύλακα του νοικοκυριού, όμως τα υπερβαίνει κάνοντας μία κωμικοτραγική εννοιολογική παράκαμψη. Στο Εργασία Ι, η καλλιτέχνης ξαπλώνει πάνω σε μία σιδερώστρα και κάποιος της σιδερώνει τα ρούχα ενώ τα φοράει. Η ενέργεια αυτή, που επαναλαμβάνεται εκατό φορές ασυνείδητα στην καθημερινή ζωή, μετατρέπεται τώρα σε ένα θέατρο, όπου το παιχνίδι των κοινωνικών και φυλετικών ρόλων ανατρέπει τις αντιλήψεις του πραγματικού και ρίχνει φως στον παραλογισμό, την υποταγή και την υποτέλεια.  Λήψη βιογραφικού |  Προετοιμασία Σήμα Κατατεθέν, 1975 Περί των τεθλιμμένων-προσευχήσου για μας, 1979 Εργασία Ι, 1982 |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
