|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Kasmalieva Gulnara & Djumaliev Muratbek Gulnara Kasmalieva Γεννήθηκε το 1960 στο Bishkek του Κιργιστάν. Muratbek Djumaliev Γεννήθηκε το 1965 στο Bishkek του Κιργιστάν. Ζουν και εργάζονται στο Κιργιστάν. Τα φορτωμένα με σκουριασμένα μέταλλα φορτηγά με προορισμό την Κίνα και επιστροφή ξανά με νέα φορτία, έγιναν σύμβολο της ιδιαίτερα περίπλοκης διαδικασίας της μετανάστευσης, της επιβίωσης και της αλλαγής της νοοτροπίας τα τελευταία 16 χρόνια στο Κιργιστάν. Ο τρόπος ζωής των κατοίκων του έχει αλλάξει κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα. Νομάδες κατά το παρελθόν, ημί-νομάδες τον καιρό της σοβιετικής επικράτειας, οι κάτοικοι του Κιργιστάν αφομοίωσαν, ορισμένες φορές, κάποιους πολύ καταστροφικούς κανόνες της παγκόσμιας αγοράς, κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ο δρόμος (οι άνθρωποι ακόμη τον αποκαλούν «jibek jol», δηλαδή «δρόμο του μεταξιού») πάνω στα ψηλά βουνά που ενώνουν το Κιργιστάν με την Κίνα παρουσιάζει ενδιαφέρον και για την ιστορία του. Η ύπαρξη του δρόμου αυτού από τους αρχαίους ήδη χρόνους -ακόμη υπάρχει μεσαιωνικός καταυλισμός καραβανιών- αντικατοπτρίζει όλες τις κοινωνικοπολιτικές μεταβολές που συνέβησαν στο εσωτερικό της χώρας. Ο δρόμος επιδιορθώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, όταν οι σχέσεις μεταξύ της σταλινικής Σοβιετικής Ένωσης και της Μαοϊκής Κίνας ήταν καλές. Τα παλαιά αγάλματα Σοβιετικών ηγετών καθοδόν αποτελούν σιωπηλούς μάρτυρες της εποχής εκείνης. Όμως, προς το τέλος της δεκαετίας του 1950 ένα μέρος του δρόμου μετατράπηκε σε αεροδιάδρομο στρατιωτικών αεροπλάνων που επιχειρούσαν κατά της Κίνας (σήμερα είναι ένα τεράστιος χώρος στάθμευσης φορτηγών). Στις μέρες μας, πρώην βοσκοί επιβιώνουν εξυπηρετώντας τα φορτηγά στο μέρος αυτό. Ένα μικρό κτίσμα από λάσπη και βαγόνια προσφέρουν στους οδηγούς κατάλυμα και τροφή. Ο ΣΙΔΗΡΟΥΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ Το έργο της Gulnara Kasmalieva και του Muratbek Djumaliev O Νέος Δρόμος του Μεταξιού: Αλγόριθμοι Επιβίωσης και Ελπίδας αποτελεί ανακατασκευή μίας οικονομικής πραγματικότητας του σύγχρονου Κιργιστάν. Φορτηγά που μεταφέρουν άχρηστα μέταλλα διασχίζουν τα βουνά για να πουλήσουν το εμπόρευμα τους στη Δυτική Κίνα. Οι καλλιτέχνες έδωσαν τον τίτλο Ένας Νέος Δρόμος του Μεταξιού σ’ αυτή τη δραματική πράξη. Με άλλα λόγια, αυτές οι σύγχρονες εμπορικές αποστολές αναπαριστώνται ως απόγονοι των αρχαίων μεσαιωνικών καραβανιών του Μεγάλου Δρόμου του Μεταξιού – η θρυλική εμπορική διαδρομή που διασχίζει την Κεντρική Ασία και συνδέει την Ανατολική με τη Δυτική Ευρασία εδώ και δεκαεπτά αιώνες. Ο Μεγάλος Δρόμος του Μεταξιού -που υπέπεσε σε στασιμότητα τον 15ο αιώνα εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας στις χώρες από τις οποίες περνούσε, αλλά και λόγω της ανάπτυξης των εναλλακτικών θαλάσσιων διαδρομών- αποτελεί ως και σήμερα μία πολύ δημοφιλή «εμπορική επωνυμία» για τις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Το όνομά του υιοθετείται και χρησιμοποιείται από εταιρείες, οργανισμούς και κάθε είδους κοινωνικές πρωτοβουλίες. Ο Μεγάλος Δρόμος του Μεταξιού είναι ένα σύμβολο ευημερίας και επιτυχίας (πολλές πόλεις της Κεντρικής Ασίας επιβίωναν ως σημεία διέλευσης πάνω στον Δρόμου του Μεταξιού και από τον καιρό της παρακμής του έπεσαν και αυτές σε μαρασμό). Πρόκειται για σύμβολο των ειρηνικών δεσμών μεταξύ Δύσης και Ανατολής και ήταν σίγουρα η δεύτερη που επικράτησε σ’ αυτή τη σχέση. Για όσο διάστημα χρησιμοποιούνταν ο Δρόμος του Μεταξιού, η Ανατολή παρουσίαζε μεγαλύτερη τεχνολογική εξέλιξη από τη Δύση, με την πρώτη να δίνει τα πολύτιμα αγαθά της (μετάξι, βαμβάκι, μαλλί, πορσελάνη και μπαχαρικά) ως αντάλλαγμα για το χρυσάφι της Ευρώπης. Σήμερα, για άλλη μια φορά, το διεθνές εμπόριο, έχοντας παίξει το ρόλο του οικονομικού θεμελίου αυτών των μεσαιωνικών πόλεων, έχει γίνει πηγή επιβίωσης για τους πληθυσμούς της μετά-Σοβιετικής Ασίας. Ωστόσο, δεν μεταφέρονται πια αγαθά πολυτελείας για την άρχουσα τάξη της Ευρώπης. Κατά μήκος του μικρότερου ασιατικού τμήματος του Μεγάλου Δρόμου του Μεταξιού, υπάρχουν πια μόνο φορτηγά φορτωμένα με κακής ποιότητας ενδύματα από την Κίνα και σκουριασμένα άχρηστα μέταλλα, που ταξιδεύουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, ενώ οι υπηρεσίες που προσφέρουν στην άκρη του δρόμου οι χωρικοί σε αυτά τα σύγχρονα καραβάνια είναι πολύ πιο λιτές και στοιχειώδεις. Μετά την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ. ο ίδιος ο «δρόμος του μεταξιού» έγινε το μοναδικό μέσο επιβίωσης για χιλιάδες πολίτες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Μία πληθώρα «εμπόρων με βαλίτσα» (όπως ονομάζονται οι ανεξάρτητοι μικροέμποροι που με επιμονή προωθούν τα προϊόντα τους στις μετά-Σοβιετικές χώρες), κατακλύζει τους σιδηροδρομικούς σταθμούς με τις τεράστιες χρωματιστές καρό πλαστικές τσάντες τους, και αποτελούν πια το πολύχρωμο σύμβολο της εποχής μετά την περεστρόικα. Oksana Shatalova  Λήψη βιογραφικού |  Ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού, 2007 |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
