Αρχική > Καλλιτέχνες > A-Z > Ferrari León

Ferrari León

Γεννήθηκε το 1920 στο Μπουένος ¶ιρες. Ζει και εργάζεται στην Αργεντινή.

Η πολύπλευρη τεχνική του León Ferrari συμπεριλαμβάνει κολάζ εμπνευσμένα από την Χριστιανική εικονογραφία, από ερωτικές σκηνές της Ανατολής και από την τέχνη του καμουφλάζ, εγκαταστάσεις με ζωντανά πουλιά σε κλουβιά, επιτραπέζια παιχνίδια, γλυπτά κατασκευασμένα από μπουκάλια και κούκλες βιτρίνας, φωτογραφίες με χειρόγραφα κείμενα σε γραφή Μπράιγ, ζωγραφική με κείμενο, και ηλεκτρονική τέχνη.
Το 1962 ξεκίνησε μία σειρά σχεδίων με χειρόγραφο κείμενο που ονόμασε Escrituras Deformadas/Deformed Writings [Παραμορφωμένη Γραφή]. Σε αυτή την ομάδα καλλιγραφιών ανήκει και το El árbol embarazador/The Impregnating Tree [Εγκυμονούν Δέντρο](1964) το πρώτο έργο του που ασκεί απροκάλυπτα κριτική κατά του Χριστιανισμού, κάτι που τον απασχολούσε επί μονίμου βάσεως σε ολόκληρο το έργο του. Η ευρηματική χρήση του χειρόγραφου κειμένου ως υλικό ζωγραφικής, ως κώδικας, ως γραφισμοί ή παραμορφωμένες καλλιγραφίες αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο που κατακλύζει διάφορες επιφάνειες όπως καμβάδες, κούκλες βιτρίνας, χαρτί και ύφασμα ή τοποθετείται ακόμη και πάνω από εικόνες.

Το 1965 δημιούργησε το αμφιλεγόμενο γλυπτό του La Civilización Occidental y Cristiana/ The Christian and Western Civilisation [Ο Χριστιανικός και Δυτικός Πολιτισμός] για την έκθεση στο Ινστιτούτο Di Tella του Μπουένος ¶ιρες. Το έργο αυτό, που παρουσιάζει τον Χριστό σταυρωμένο πάνω σε ένα αμερικάνικο βομβαρδιστικό, λογοκρίθηκε και αποκλείστηκε από την έκθεση, το 1965, ενώ επανειλημμένα είχε προκαλέσει την αντίδραση θρησκευτικών ομάδων κατά τη διάρκεια της αναδρομικής έκθεσης του στο Centro Cultural Recoleta, στο Μπουένος ¶ιρες, το 2004.

Στην έκθεση αυτή παρουσιάζεται ολόκληρη η σειρά των κολάζ του (2001) που αποτελούνται από θρησκευτικές εικόνες επικολλημένες στις σελίδες της εφημερίδας του Βατικανού L’ Osservatorio Romano. Κάνοντας χρήση αυτής της τεχνικής προσθήκης προκατασκευασμένων εικόνων, τις οποίες έχει κόψει από σκηνές της κόλασης που παριστάνονται στην κλασική ζωγραφική, ο Ferrari ενεργοποιεί έναν θεμελιώδη συνειρμό ο οποίος μετατρέπεται σε απροκάλυπτη αποκήρυξη της θρησκείας. Τα δεινά της κόλασης, όπως ερμηνεύονται από τους Μεγάλους Δασκάλους, εδώ μετατρέπονται σε εικονογράφηση των εκκλησιαστικών ειδήσεων, όπως τις χρησιμοποιεί το Βατικανό για να διαδίδει το δόγμα της πίστης επί μονίμου βάσεως. Η δημόσια καταδίκη της Καθολικής Εκκλησίας από τον Ferrari καταδεικνύεται μέσα από αυτή τη σειρά, όπου γίνεται σαφής συσχετισμός της ιστορικής ανάμειξης της συγκεκριμένης εκκλησίας σε πολιτικές διώξεις, βασανιστήρια και πολέμους.
Τα επιτραπέζια παιχνίδια του με παρόμοιο τρόπο μετατρέπονται σε πεδία μάχης όπου οι στρατοί αποτελούνται από θρησκευτικές εικόνες, κατοικίδια ζώα και όπλα παρατεταγμένα σε ειρωνικές αντιπαραθέσεις: τεράστια ποντίκια ενάντια σε μικροσκοπικές γάτες, Ο Ιησούς μόνος του ενάντια σε ένα πλήθος δαιμόνων ή μια ομάδα παρθένων που κοιτάζουν με λάγνο βλέμμα τον Exu, που συμβολίζει τον διάβολο για τους Αφρο-αμερικανούς. Η πολυπλοκότητα των σχέσεων εξουσίας, με την λανθάνουσα βία και επιθυμία να παρουσιάζονται ως παιχνίδια στα έργα του αυτά προκαλούν το ασυνήθιστο πάντρεμα της βαθιάς αίσθησης ειρωνείας με τη χιουμοριστική φαιδρότητα.

Μέσα από τη διαρκή αναζήτηση νέων υλικών, η τεχνική του Ferrari διευρύνθηκε έτσι ώστε να συμπεριλάβει τη χρήση τεχνικών γραφής όπως η Μπράιγ, την οποία και εντυπώνει πάνω στις εικόνες που επέλεξε από την ιστορία της τέχνης, τον θρησκευτικό και κοσμικό βίο, φωτογραφίες ή εκτυπώσεις από εφημερίδες. Τοποθετώντας κείμενο με συγκεκριμένη υφή πάνω σε μία από τις φωτογραφίες του Man Ray ή το αντίγραφο ενός ερωτικού γιαπωνέζικου πίνακα, αποδίδει στην εικόνα μια σωματική ιδιότητα, μέσα από τη σημειωτική μεταχείριση των κειμένων -ώστε να αγγίζονται με τα ακροδάχτυλα παρά να διαβάζονται με τα μάτια- λες και αυτή η εξάσκηση του αισθησιασμού είναι απαραίτητη για να δει κανείς το μήνυμα που κρύβεται μέσα στην εικόνα. Αυτός ο συνδυασμός ανόμοιων στοιχείων και πρακτικών δημιουργεί μία ισχυρότατη οπτική μεταφορά για έννοιες όπως η αμαρτία και η σαρκική απόλαυση, που εμπεριέχονται σε πολλά έργα του Ferrari.

Gabriela Salgado

 Λήψη βιογραφικού



  Σκακιέρα, 2004



  Αγάπα τον εαυτό σου, 1997



  L´Osservatore Romano, 2001



  Το Βράδυ που Έσβησε το Αντίο μας, 2004




Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας


 
 
powered by Lizzard Active Media