|
Καλλιτέχνες Κεντρικό Πρόγραμμα Παράλληλο Πρόγραμμα Workshop Φεστιβάλ Περφόρμανς A-Ζ |
| Αποστολή της Μπιενάλε Πωλητήριο της Μπιενάλε |
| Υπουργείο Πολιτισμού
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Εικαστικό Πανόραμα στην Ελλάδα Εκδόσεις Τέχνης |
|
|
|
| Attia Kader Γεννήθηκε το 1970 στο Dugny της Γαλλίας. Ζει και εργάζεται στο Βερολίνο. Rochers Carrés Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο η αρχιτεκτονική και ο αστικός σχεδιασμός επιδρούν στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, και ιδίως για τον τρόπο με τον οποίο η εξουσία έχει χρησιμοποιήσει τους τομείς αυτούς για να ελέγξει τους πληθυσμούς. Ένας από τους πιο γνωστούς πολιτικούς που χρησιμοποίησαν τέτοιου είδους μεθόδους ήταν ο Ναπολέων Γ’. Με τον φόβο μίας νέας εξέγερσης, ο Ναπολέων ζήτησε από τον βαρόνο Haussmann έναν νέο πολεοδομικό σχεδιασμό της πρωτεύουσας. Ο βαρόνος Haussmann δημιούργησε πλατειές λεωφόρους που συνέδεαν τις γειτονιές και περιέβαλαν το Παρίσι. Οι ασθενέστεροι οικονομικά διαχωρίστηκαν από το Παρίσι με ένα όριο που ακόμα διατηρείται σήμερα στις παρυφές της πόλης: περιφερειακές λεωφόροι που έφεραν η καθεμία το όνομα ενός στρατάρχη. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ‘30, ‘40 και ‘60 οι μετανάστες με την άφιξή τους στη Γαλλία τοποθετούνταν σε παραγκουπόλεις. Όταν η αύξηση του πληθυσμού στις παραγκουπόλεις άρχισε να κάνει τη ζωή αφόρητη, οι κοινωνικές και υγειονομικές υπηρεσίες τοποθέτησαν τις οικογένειες σε εργατικές κατοικίες, κατασκευασμένες από τσιμέντο. Έτσι προέκυψαν οι λεγόμενες banlieues ή «υπαίθριες φυλακές», όπως αποκαλούνται από τους ντόπιους. Στο Αλγέρι, όπως στο Παρίσι, ο βαρόνος Haussmann άσκησε σημαντική επίδραση στον πολεοδομικό σχεδιασμό. Επιπλέον, στο Αλγέρι ένας αρχιτέκτονας, ο Fernard Pouillon, έκτισε σπίτια με πειραματικό χαρακτήρα και προσπάθησε να δημιουργήσει μία πρώτη μορφή κοινωνικής ανάπτυξης. Έδωσε το όνομά του στη λεγόμενη «Cité Pouillon», ένα συγκρότημα κτιρίων που παρουσιάζουν ομοιότητες με τις γαλλικές τσιμεντένιες banlieues με την αυστηρότητα και τον απρόσωπο χαρακτήρα που παρουσιάζουν. Στο Αλγέρι, κοντά στη γειτονιά Bab el Oued, υπάρχει μία παραλία, που οι νέοι αποκαλούν «Rochers Carrés». Μοιάζει με παραλία-κυματοθραύστη κατασκευασμένο από τσιμεντόλιθους μεγάλων διαστάσεων, με πλευρές 3 ή 4 μέτρα, που κοιτούν προς τη θάλασσα. Μέχρι την ηλικία των δεκαέξι περνούσα τις καλοκαιρινές διακοπές μου στην Babe el Oued, μία από τις φτωχογειτονιές στο Αλγέρι, όπου οι νέοι όταν βγαίνουν έξω, καπνίζουν, ψαρεύουν και ορισμένες φορές εκπορνεύονται. Πάνω απ’ όλα, περνούν πολλές ώρες στους τσιμεντόλιθους, παρατηρώντας σαν υπνωτισμένοι τα καράβια που πηγαινοέρχονται μεταξύ Αλγερίας και Ευρώπης. Η παραλία είναι το έσχατο όριο που τους διαχωρίζει από την ήπειρο αυτή, αλλά πάνω απ’ όλα από τα όνειρά τους για μία καλύτερη ζωή. Αυτή η ογκώδης και παράδοξη κατασκευή τούς φυλακίζει στην σκληρή πραγματικότητα, όπως συμβαίνει και στις γαλλικές banlieues, όπου καταλήγουν πολλοί μετανάστες. Καθώς ο χρόνος περνάει, βρίσκω ειρωνικό το γεγονός ότι μεγάλωσα στο μέσο τσιμεντένιων κτιρίων στις banlieues του Παρισιού, ενώ συχνά περνούσα τις καλοκαιρινές διακοπές μου στους τσιμεντόλιθους αυτής της παραλίας. Η σειρά υπερμεγεθών φωτογραφιών από τη Rochers Carrés παρουσιάζει ένα επιβλητικό οπτικό και ψυχολογικό τοπίο. Προσφέρει μία μυθολογική απεικόνιση του ουτοπικού κόσμου που αυτοί οι νέοι άνθρωποι φαντάζονται. Οι νέοι που ριψοκινδυνεύουν και διασχίζουν τη Μεσόγειο και συχνά πεθαίνουν σε αυτοσχέδια, πρόχειρης κατασκευής, πλεούμενα, οι Harragas, συχνά δηλώνουν: «προτιμώ να με φάνε τα ψάρια παρά τα σκουλήκια». Halam Tawaaf Η λέξη Tawaaf σημαίνει τη διαδρομή γύρω από την Kaaba, τον μεγάλο τετράγωνο κύβο και τον μετεωρίτη, στο Μεγάλο Τέμενος της Μέκκας, καθώς και τον «πόλο» όπου Μουσουλμάνοι από όλον τον κόσμο στρέφονται για να προσευχηθούν. Η εγκατάσταση έχει διάμετρο 5 μέτρα και αποτελείται από μεταλλικά κουτιά μπίρας, τοποθετημένα στο πάτωμα, αντίθετα προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού, συμβολίζοντας το βάδισμα των πιστών 7 φορές γύρω από την Kaaba για να ολοκληρώσουν το προσκύνημά τους. Όλα τα κουτάκια μπίρας είναι τοποθετημένα σε γωνία 25°, όπως προσεύχονται οι Μουσουλμάνοι και όλα κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση (όχι απευθείας στο κέντρο του κύκλου αλλά σε διάταξη, ακολουθώντας τις ακτίνες του). Σκοπός μου είναι να μιλήσω για την ισλαμική πολιτιστική παράδοση και τις εφαρμογές της στο σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον της νεολαίας στα προάστια της Γαλλίας ή σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με ισλαμικό στοιχείο. Οι άτυχοι, θύματα της φτώχειας και της απώλειας, οδηγούνται σε μία απελπισμένη ζωή... Οι περισσότεροι από αυτούς μετά από μια σκληρή παιδική ηλικία χάνονται στις εξαρτήσεις από τα ναρκωτικά και πεθαίνουν από Aids ή από υπερβολική δόση. Πολλοί ναρκομανείς χρησιμοποιούν ως υποκατάστατο της δόσης τους κακής ποιότητας μπίρα. Καθώς το αλκοόλ αποτελεί σύμβολο αμαρτίας στο Ισλάμ, μερικοί από αυτούς βρίσκουν στον ισλαμισμό τον τρόπο να ξεπεράσουν το πρόβλημά τους, και παραδόξως οι περισσότεροι από αυτούς γίνονται ακραίοι φονταμενταλιστές… Το έργο αναφέρεται σε μία μυστικιστική και μεταφυσική παράδοση αιώνων και της μετάλλαξής της στη σύγχρονη κοινωνία. Τα κουτάκια μπίρας, εξαιτίας του ανθρωπόμορφου σχήματος που τους δίδεται, ομοιάζουν στους προσκυνητές και στους καταραμένους ανθρώπους του αέναου κύκλου του Ανθρώπου που αφήνει πίσω του τα πάθη, όπως τις εξαρτήσεις από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Kader Attia  Λήψη βιογραφικού |  Rochers Carrés, 2009 Halam Tawaaf, 2008 |
Χορηγοί - Χορηγοί Επικοινωνίας
